انتخاب وب سایت مورد نظر :

دسترسی سریع :

       رئیس مرکز مشاوره

 

 

 

 

 

مریم بخشی

کارشناس ارشد مشاوره و راهنمایی

شماره تماس:02136735010 الی 14 داخلی 351

02136735474  و 

پست الکترونیک:

 

 

 

 

 

 

الهام دانشمندی

حسن رضا عاجز

کارشناس خواهران

کارشناس برادران

کارشناس ارشد روانشناسی بالینی

کارشناس ارشد روانشناسی خانواده درمانی
شماره تماس: 02136735474  شماره تماس: 02136735474 
پست الکترونیک: پست الکترونیک:

 

 

معرفی مرکز مشاوره دانشگاه آزاد اسلامی

واحد ورامین – پیشوا

 

معرفی اعضای مرکز

این مرکز با داشتن دو روانشناس و یک مشاور در کلیه ایام هفته در دو مرکز پیشوا (دانشکده پرستاری، کلینیک سلامت) و دانشکده کشاورزی (ساختمان اداری، طبقه دوم)؛ پذیرای کلیه مراجعین دانشجو و غیر دانشجو است.

لازم به یادآوری است که هر یک از این افراد در روزهای مشخصی در مرکز حاضر می­باشند که جهت اطلاعات بیشتر، برنامه کاری این افراد، در تابلوی اعلانات مرکز مشاوره نصب گردیده است.

فعالیت­های مرکز

مرکز مشاوره در راستای کمک به مراجعین محترم، به ارائه مشاوره در زمینه مشاوره قبل از ازدواج، مشاوره تحصیلی، شغلی، زناشویی، خانوادگی، تربیت فرزند، روابط بین فردی، مدیریت استرس و خشم و .......... می­پردازد.

کارگاه­های مهارت زندگی و حضور مشاوران در خوابگاه­های دخترانه واحد، از دیگر فعالیتهای مرکز به شمار می­رود.

ساعات کار و شرایط مراجعه

ساعات کار مرکز همه روزه از ساعت 8 صبح تا 16 عصر می­باشد. با توجه به تعداد زیاد مراجعین و کمبود ساعات مشاوره، مراجعین محترم بایستی جهت شرکت در جلسات مشاوره، قبلاً از کارشناس مرکز وقت گرفته باشند تا در زمان مقرر، مشکلی ایجاد نشود. مدت زمان مشاوره 30 تا 45 دقیقه می­باشد. بنابراین افراد بایستی به این نکته توجه لازم را داشته باشند. شرکت در جلسات مشاوره برای کلیه دانشجویان این واحد، رایگان است.

دیدگاه مراجعین نسبت به مرکز مشاوره

طی جلسات متعدد با مراجعین مختلف، مشخص شده است که این افراد دیدگاه­ های خاصی در مورد مشاور و مشاوره دارند که البته گاهی این دیدگاه­ها اشتباه می­ باشد. در اینجا به توضیح برخی از این دیدگاه ­ها می­پردازیم:

1- مشاور یا روانشناس بایستی در یک جلسه مشکل ما را حل کند:

همانطور که یک پزشک در مواجهه با بیمار خود برای حل بیماری، نیازمند معاینه و حتی پرسیدن سؤالاتی می­باشد؛ مشاور نیز اقدام به انجام این کار می­کند. جلسه اول مشاوره عمدتاً شامل ارزیابی، بررسی تاریخچه مشکل، شدت، مدت و راه­حلهای انجام شده از سوی مراجع، می­شود. مشاور نیاز دارد تا اطلاعات کافی را در این زمینه کسب نماید تا مسیر مشاوره کوتاهتر، سریعتر و دقیقتر طی شود. موارد متعددی بوده که کوتاهی در جلسه اول، روند مشاوره را به طور قابل توجهی تغییر داده است. لذا در یک جلسه، مشاوره صورت نمی­گیرد. بسته به مشکل یا مسئله مراجع، جلسات کم و زیاد خواهد شد.

2- افرادی که به مشاور یا روانشناس مراجعه می­کنند، روانی هستند:

اصولاً هر فردی که جهت مشاوره اقدام می­کند در سطحی بالاتر از سایر افرادی که همان مشکل را دارند، قرار دارد؛ زیرا به این نتیجه رسیده است که عملکردش در یک یا چند زمینه دچار مشکل شده است. همه افراد و حتی روانشناسان و مشاورین، زمانی که حل یک مشکل را خارج از توان خود می­بینند؛ به روانشناس یا مشاور متخصص مراجعه می­نمایند. افراد در بسیاری از زمینه­ها جویای کمک می­شوند و این به معنای بیمار بودن آنها نیست.

3- روانشناس یا مشاور کسی است که می­توانم خودم را پیش او تخلیه کنم و او به درد دلهایم گوش می­کند:

واقعیت امر این است که روانشناس یا مشاور فردی فراتر از یک شنونده صرف است. او همدلی می­کند ولی اهل همدردی نیست. علاوه بر گوش دادن، راهنمایی می­کند ولی اهل قضاوت نیست. مراجعه به مشاور بایستی با هدف حل مشکل و آن هم توسط خود فرد باشد و نه هیچ چیز دیگر. به عبارتی دیگر، مشاور مسیر را مشخص می­کند و تا زمانیکه مراجع قصد تغییر نداشته باشد، اتفاق خاصی رخ نمی­دهد.

4- می­ترسم که مشاور رازهایم را برملا کند:

اصولاً یک از مهمترین اصول حرفه­ای و اخلاقی در روانشناسی، اصل رازداری است. بدین شکل که تمامی اطلاعات مراجع فقط و فقط در اختیار روانشناس قرار دارد و هیچ کس نمی­تواند در این زمینه دخل و تصرفی کند.

نکته: فقط زمانی که فرد قصد آسیب زدن به خود (خودکشی) و یا دیگران را دارد، این اصل قابل اجرا نیست و مشاور   می­تواند با رعایت شرایط، خانواده و مراجع ذیربط را آگاه نماید

5- مشاور یا روانشناس باید مشکل من را حل کند:

واقعیت امر این است که مشاور نیز همانند سایرین، انسان است و توانایی­های خاصی دارد. این انتظار که مشاور مشکلات مراجع را به تنهایی حل کند، باعث وابسته شدن فرد به جلسات و مشاور خواهد شد. هدف این است که مشاور اصولی را به مراجع آموزش دهد که وی بتواند در همه جا و بدون کمک مشاور، آنها را به کار ببندد.

6- هر وقت بخواهم می­توانم با مشاور حرف بزنم:

درست است که درب مرکز مشاوره جهت کمک به افراد همیشه باز است، اما چنانچه برنامه منظمی جهت مشاوره برقرار نباشد، باز هم افراد آسیب می­بینند. جلسات مشاوره هر هفته یکبار، به مدت 30 تا 45 دقیقه، به صورت حضوری و متقابل برگزار می­شود. مشاور طبق اصول اخلاقی قادر به دادن شماره تلفن خود به مراجع نیست.

 

نکته: فقط در موارد بحرانی جلسات در فواصل زمانی کمتر از یک هفته و با نظر مشاور، به صورت تلفنی یا حضوری برگزار خواهد شد.

 

برنامه هفتگی حضور رئیس و کارشناسان در مرکز مشاوره

(کلینیک سلامت)

تلفن جهت رزرو وقت: 36735474

آقای عاجز

(کارشناس مرکز)

خانم دانشمندی

(کارشناس مرکز)

خانم بخشی

(رئیس مرکز)

ایام هفته

-

دانشکده پرستاری (کلینیک سلامت)

 

دانشکده پرستاری (کلینیک سلامت)

 

شنبه

-

دانشکده پرستاری (کلینیک سلامت)

 

دانشکده پرستاری (کلینیک سلامت)

 

یکشنبه

-

دانشکده پرستاری (کلینیک سلامت)

12 تا 16 خوابگاه خواهران

دانشکده پرستاری (کلینیک سلامت)

12 تا 16 خوابگاه خواهران

دوشنبه

دانشکده پرستاری (کلینیک سلامت)

 

-

دانشکده کشاورزی (ساختمان اداری، طبقه دوم)

سه­ شنبه

دانشکده پرستاری (کلینیک سلامت)

 

-

دانشکده کشاورزی (ساختمان اداری، طبقه دوم)

چهارشنبه

دانشکده کشاورزی (ساختمان اداری، طبقه دوم)

-

-

پنج­شنبه

 

مطالب مفید و آموزنده :

‹‹ استرس شغلی ››

بندرت شغلی پیدا می شود که کمی استرس در آن وجود نداشته باشد. برخی افراد خود درپی شغل های دشوار هستند. برخی دیگر نیز ترجیح می دهند به حال خود رها شوند و کار را با سرعتی که متناسب با وضعیت آنهاست، انجام دهند. برخی افراد نیز بدلیل مشکلات مالی، سختی های زندگی خانوادگی و نبود هیجان در زندگی استرس دارند. تنها تعداد بسیار کمی از افراد هستند که میزان تنش روحی آنها در تمام زمان ها در وضعیتی متعادل قرار دارد.

استرس چیست؟

استرس واژه ای است که می توان از آن برای توصیف علت و پیامدهای ناشی از وارد آمدن فشار بر جسم و روح استفاده کرد. استرس با فشار ناشی از کار سخت در ارتباط است؛ همچنین، عواملی مانند خستگی، سهل انگاری، کمال گرایی، اعمال قدرت از سوی دیگران، ناامنی شغلی، مشکلات موجود در روابط و بسیاری عوامل دیگر که با خانه و محل کار در ارتباط اند، می توانند استرس را بوجود آورند. استرس ممکن است درونی یا بیرونی باشد. این اختلال در اصل از اختلاف میان انتظارات و واقعیت ها ناشی می شود. "مرکز سلامت و ایمنی" استرس را اینگونه تعریف می کند: "استرس زمانی شکل می گیرد که تقاضاها از یک فرد از میزان ظرفیت وی برای پاسخگویی به آنها فراتر می روند". در حقیقت، هر یک از ما در ذهن خود معیاری ( سطح بهینه) داریم که طبق آن برای ارضای خود و رسیدن به پیشرفت تلاش می کنیم. وقتی این سطح از حالت توازن خارج می شود ما کمتر به آن اهداف و پیشرفت ها دست می یابیم و از این امر ناخرسند می شویم؛ در این میان آنچه اهمیت ندارد این است که چقدر تلاش کرده ایم یا چه میزان به خود استراحت داده ایم. اگر عوامل بروز استرس برای مدتی طولانی به قوت خود باقی بمانند، ممکن است "علائم" این اختلال که معمولا فیزیکی و عاطفی هستند در ما بروز کنند. اگرچه از این عوامل به عنوان "علائم" یاد می شود، اما وقتی می گوییم "علائم" بدان مفهوم نیست که استرس یک بیماری است، بلکه یک وضعیت روانشناختی است که عوارض جانبی فیزیکی و ناخوشایندی به همراه دارد ـــ با این همه استرس حالتی است که با یادگیری در خصوص آن و تغییر رفتار، قابل برطرف شدن است.

آیا عوامل بروز استرس شناخته شده اند؟

صرفنظراز برخی مشکلات روحی و فیزیکی حاد، اظهار نظر قطعی درباره عوامل بروز استرس، دشوار است. در این مقاله تلاش شده است تا فهرستی از منابع استرس که درباره آنها بیشتر صحبت شده است، ارائه کنیم که عبارتند از:

بسیار ناعادلانه است...

هیچیک از ما دوست نداریم در محیط هایی کار کنیم که خود ما یا سایرین در آنجا از نوعی حس بی عدالتی رنج می بریم. ناتوانی در تغییر شرایطی که افراد در آنها مورد بهره برداری قرار می گیرند یا تبعیض درآنها حکمفرماست، می تواند منشا اصلی بروز استرس باشد...

من خسته ام...

وجود احساساتی از این قبیل که من باید کار کنم؛ باید کامل باشم؛ باید مسئولیت بیشتری بر دوش بگیرم؛ باید همه را خوشحال و راضی کنم؛ باید با دیگران رقابت کنم؛ باید پول بیشتری کسب کنم؛ باید از همه بالاتر باشم و باید تمام ساعات روز را کار کنم؛ شرایطی هستند که انتظارات خود ما و دیگران در شکل گیری آنها نقش دارند. با گذشت زمان این قبیل احساسات که زمانی فکر می کردید به خوبی از عهده آنها بر خواهید آمد، دیگر قابل مدیریت نخواهند بود...

کاش بتوانم خود را از این وضعیت رها کنم، اما...

گرفتار شدن در شغلی که نیاز مالی شما را تامین می کند، اما دیگر برایتان راضی کننده نیست، ترس از پیامدهای برخورد جدی با مدیری زورگو، راز داری برای دیگران یا حتی خودتان، حرفه ای شدن در یک شغل و پرهیز از انتخاب شغلی جدید، باقی ماندن در یک شغل تا زمان بازنشستگی و وجود مشکلات در روابط گروهی – همه این ها شرایطی هستند که تلاش می کنیم تا به گونه ای ازآنها رها شویم، اما اگر تلاش ها به نتیجه نرسیدند، آنوقت زمان آن است که با کسانی صحبت کنیم که می توانند ما را در ایجاد برخی تغییرات کمک کنند...

جسم من شاکی شده است...

شرایط کاری در محیط های بسیار گرم ، بسیار سرد یا مکان هایی که نور بسیار نامناسبی دارند می توانند شما را دچار استرس سازند؛ حتی اگر آن شغل، خود بسیار آسان باشد. همچنین شغل هایی که بسیار تکراری و طولانی مدت هستند و خستگی چشم ها، مچ دستان یا پشت را بدنبال دارند، همگی لذت آن روز کاری را از میان می برند. همه ما شرایط کاری نامطلوب را فقط برای مدت کوتاهی می توانیم تحمل کنیم و جسم به تدریج نسبت به آن واکنش نشان خواهد داد ...

چگونه تشخیص می دهید که استرس دارید؟

شایع ترین علائم روحی و فیزیکی استرس، شاید همان علائمی باشند که پیش تر نیز تجربه کرده اید، اما چندان شدید نبوده اند. وقتی استرس خطرناک و اختلال زا می شود که این نشانه ها مکرر، خارج از کنترل و شدید شوند. برخی از این نشانه ها عبارتند از:

  • تصادف
  • پرخاشگری
  • درد پشت
  • انجام کارهای وسواس گونه
  • اسهال
  • به فکر فرو رفتن های بیش از حد
  • خستگی
  • فراموشکاری
  • تهی شدن ذهن در حین انجام یک کار
  • ریزش مو
  • سردرد
  • تپش قلب
  • بی حوصلگی
  • استفاده بیش از حد از کافئین ، غذاهای شیرین و سایر مواد
  • بی خوابی
  • نداشتن تمرکز
  • واکنش افراطی
  • وحشتزدگی
  • اضطراب در کارها
  • کارایی ضعیف
  • ضعف در مدیریت زمان
  • حالت تهوع
  • عرق کردن
  • آسیب پذیری در برابر بیماریهای خفیف
  • میل به گریه
  • انقباض و درد ماهیچه ها
  • گوشه گیری

استرس در حالت بسیار شدید ممکن است به فشار خون بالا و حملات قلبی نیز منتهی شود. بطورمعمول، یک یا دو مورد از این علائم بعنوان، نشانه های فردی محسوب می شوند و هشدار دهنده اند. با بروز این علائم، زمان آن رسیده است که برای رفع مشکل اقدام کنیم. استرس نه تنها برای فرد، بلکه معمولا برای اطرافیان نیز در خانه یا محل کار ناخوشایند است.

مهم نیست که استرس درونی یا بیرونی است. زمان آن فرا رسیده است تا بار دیگر کنترل را در دست بگیرید.

چگونه استرس را کنترل کنیم؟

استرس ممکن است بسیار پیچیده باشد وعوامل بسیاری در شکل گیری آن نقش داشته باشند، اما می توانید با ایجاد برخی تغییرات در زندگی، مقابله با آن را آغاز کنید.

عوامل ایجاد کننده استرس را شناسایی کنید.

در تنهایی یا همراه کسانی که به خوبی شما را می شناسند، فهرستی از چیزهایی که به افزایش سطح استرس در شما کمک می کنند، تهیه کنید. چیزی را از قلم نیندازید. وقتی فهرستی کلی از این موارد تهیه کردید، سعی کنید تا مشکلات را با جزئیات بیشتری مشخص نمایید. به عنوان مثال، به جای نوشتن کلمه "کار" به عنوان عامل استرس زا، مشخص کنید که چه چیزهایی درخصوص کار شما را دچار استرس می کند (شاید هنگام نوشتن این مطالب متوجه شوید که جسم تان به افکاری که در ذهن دارید واکنش نشان می دهد). از فهرستی که تهیه کرده اید یک مورد را انتخاب و کار روی آن را آغاز کنید.

طرحی تهیه کنید

  • فهرستی از روش های ممکن برای حل مشکل تهیه کنید. ممکن است برخی از این روش ها به نظرتان واقع بینانه نباشند یا وقت بسیاری برای پیشرفت لازم داشته باشند. این روش ها را به همان ترتیب که به ذهن می آیند یادداشت کنید و نگذارید که از ذهن تان پاک شوند. گاهی اوقات یک مشکل با مشکلات دیگر همپوشی دارد؛ بدین ترتیب رفع یک مشکل به رفع مشکل دیگر نیز کمک خواهد کرد.
  • تصمیم بگیرید که قصد دارید کدام یک از کارهای مطرح شده در این فهرست را انجام دهید. سپس یک برنامه زمانی برای آن در نظر بگیرید.
  • درباره سایر مواردی که در شما استرس ایجاد می کنند، نگران نباشید. می توانید بلافاصله پس از رفع این یک مورد، به آن موارد نیز بپردازید. ذهن تان را روی آنچه که قول انجام دادن آن را به خود داده اید، متمرکز کنید (گام اول را بلند برندارید، درغیراین صورت ناامید خواهید شد ونسبت به قبل احساس بدتری خواهید داشت).
  • اگر صحبت کردن با دیگران درخصوص طرح هایی که دارید برایتان مفید است، حتما این کار را انجام دهید؛ در غیراین صورت آنها را نزد خود نگه دارید. تنها خودتان هستید که می دانید چه چیزی برایتان بهتر است.